مسجد شاهچراغ

«میر سید احمد» ملقب به شاه چراغ، پسر موسی کاظم امام هفتم شیعیان است. این بنا در دوره اتابکان فارسی در سده ششم هجری قمری ساخته شده است. تا زمان امیر عضدالدوله دیلمی کسی از مدفن حضرت احمد ابن موسی (ع) اطلاعاتی نداشت. زیرا روی قبر را تلی از خاک پوشیده بود. پیرزنی در پایین آن تل زندگی میکرد. او می دید هر شب جمعه چراغی با نور فراوانی بالای تل روشن می شود و تا صبح می درخشد. چند شب جمعه امتحان کرد و مشاهده کرد که روشنایی چراغ همچنان ادامه دارد. موضوع را با امیر عضدالدوله بیان کرد. درباریان این موضوع را باور نکردند اما امیر شبی جمعه خود آنجا حضور پیدا کرد و از پیرزن خواست که هرگاه نور را رویت کرد او را صدا بزند. آخر شب پیرزن روشنایی خیره کننده ای را دید و از شدت هیجان فریاد زد: شاه !چراغ.... و آن معصوم به ابن نام شهرت یافت.مساحت این حرم به 1000 متر مربع می رسد و شامل 162 حجره که دور تا دور حرم را احاطه کرده اند ، می باشد.سنگ مرمر در کف و دیوار های حرم نصب شده است. همینطور با خط نستعلیق وصیت نامه امام بر سر در جنوبی نقش بسته است. سالن زیبایی در غرب حرم ساخته شده است که کف و دیوار آن با سنگ مرمر ساخته شده است و اسامی الهی با خط زیبا و رنگ طلایی بر سطح آن نوشته شده است. این حرم با آیینه کاری و کاشی کاری مزیین شده است.
نحوه دسترسی: خودروی شخصی,اتوبوس,تاکسی
نوع جاذبه: جاذبه های تاریخی
ساعات فعالیت: ${OpeningTime}