حافظیه

این اثر مربوط به سال 1187 هجری و از آثار دوره ی زندیه می باشد. حافظیه مکانی بسیار زیبا و دلگشا همراه با درختان تنومند و بلند و گل های زیبا و رنگارنگ است. این بنا در دوران صفویه و افشاریه و زندیه مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت.65 سال پس از وفات حافظ اولین مرمت و بازسازی به انجام رسید و عمارتی گنبدی شکل بر فراز مقبره حافظ ساخته و حوض بزرگی در مقابل آن بنا شد. همین طور این بنا در دوران صفویه و افشاریه نیز مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت. این مکان دارای 4 درب خروجی است. یک درب به سمت جنوب، دیگری به سمت شمال شرق و دو درب دیگر به سمت غرب می باشند. مقبره حافظ، بارگاهی به سبک بناهای خود ساخت و بر تربتش سنگی مرمرین نهاد که امروز نیز باقی است و دو غزل از حافظ به شیوه نستعلیق نگاشته شده است که آن دو غزل چنین است: مژده وصل تو کو، کز سر جان برخیز/ طایر قدسم و از دام جهان برخیزم ایدل غلام جهان باش و شاه باش / پیوسته در حمایت لطف الله باش پس از وفات حافظ شمس الدین یغمایی ، وزیر میرزا ابوالقاسم گورکانی ؛ حاکم فارس، برای اولین بار عمارتی گنبدی شکل بر فراز مقبره حافظ بنا کرد.همینطور آندره گدار معمار فرانسوی طراح آرامگاه حافظ بوده است.
نحوه دسترسی: خودروی شخصی,اتوبوس,تاکسی
نوع جاذبه: جاذبه های تاریخی
ساعات فعالیت: ${OpeningTime}