مسجد جامع کویر

این مسجد در خیابان امام خمینی و در مقابل برج ساعت و انتهای خیابان مسجد جامع قرار دارد.این مسجد طی صد سال و سه دوره بنا شده است و گویا بنای اصلی آن به دوره ساسانیان باز می گردد که بنابراین در ابتدا آتشکده بوده است و با ورود اسلام به مسجد تغییر کاربری داده است.پایه های اصلی مسجد مربوط به دوره ساسانیان و بنای فعلی مسجد به لحاظ معماری مربوط به دو دوره موسوم به آذری است.بنای این گنبد متعلق به دوره ایلخانی و سردر رفیع این مسجد متعلق به زمان شاهرخ و دوره تیموریان است. این بنا به لحاط خوابیدگی گنبد، سردر بلند و همچنین کاشیکاری های زیبا منحصر بفرد است. مسجد فعلی به جای سه مسجدی بنا شده است که در قرون متمادی در کنار یکدیگر ساخته شده اند و در دوره قاجاریه به مسجدی واحد تبدیل شده است. اولین مسجد در زمان حکومت عمرو لیث غفاری با طرح شبستانی ساخته شد. دومین مسجد در نیمه دومقرن پنجم هجری در زمان حکومت علاء الدوله گرشاسب بن علی بن فرامرز از امرایی کاکویی یزد ساخته شد و سومین مسجددر نیمه اول قرن هشتم به همت سید رکن الدین محمد قاضی ساخته شد. معماری بی نظیر ایرانی در گچکاری، شبستان، صحن، کاشیکاری های نفیس و زیبای لاجوردی و مناره های برافراشته جلوه گر است.این مسجد به دستور گردشاسب از نوادگان علاء الدوله کالنجار ساخته شده است و بنای اصلی مسجد کنونی از آثار سیدرکن الدین محمد قاضی است.

موزه سکه و مردم شناسی یزد

این موزه درخانه ای به نام خانه عرب زاده که به خانه فهادان نیز معروف است احداث شده است که این خانه به دوره قاجاریه بازمی گردد. در این موزه 4800 قلم شیء وجود دارد که 4500 مورد آن سکه های قدیمی هستند و نیز دارای مجموعه های سکه قدیمی مربوط به 42 دوره تاریخی است.ورودی خانه در ضلع جنوب شرقی آن است و یک هشتی باز می شود که مردم یزد به آن کرباس می گویند. در سمت چپ کرباس راهی به پشت بام و در پایین اصطبل قرار دارد.در سمت راست کرباس نیز راهی به سمت حیاط وجود دارد. در بالای کرباس تزئینات گچکاری به سبک رسمی بندی دیده می شود و در وسط آن نیز نورگیری وجود داردکه روشنایی خانه را تامین می کند. در راهروی ورودی تالار اتاق های پنج دری و سه دری قرار دارد. اتاق بالاخانه برای مهمانان و زیرزمین در زیر اتاق های پنج دری قرار دارد. این بنا دارای تزئینات زیبایی است که مزین به نقوش اسلیمی و اشعار مذهبی است. در سال 1383 به همت آقای حسین حیدرزاده موزه ای شخصی در این خانه ایجاد شد.

خانه مرتاض

قدمت این بنا به دوره قاجاریه و زمان سلطنت احمدشاه یا ناصرالدین شاه قاجار باز می گردد و د سال 1374 از طرف این خانواده به دانشکده هنر و معماری دانشگاه یزد اهدا شده است.این خانه دارای دو بخش بیرونی و اندرونی است و هر یک از آنها دارای حیاط و ورودی جداگانه می باشد ولی در عین حال به گونه ای بهم مرتبط اند. این دو حیاط به وسیله راهرویی که با چند پیچ از گوشه شرقی حیاط کوچک تا گوشه جنوبی حیاط اصلی امتداد یافته است. مهمترین عنصر حیاط بزرگ ایوان آن است که با بادگیر خود بیش از دیگر عناصر به چشم می خورد. مساحت حیاط اندرونی تقریبا سه برابر مساحت حیاط بیرونی و تالار بزرگ آن از بناهای اطرافش بلندتر است. این تالار در راس حیاط قرار دارد. در این خانه فضاهای مهم تر در محوطه اصلی خانه و فضاهای کم اهمیت بین آنها قرار دارند. دو طبقه بدن کلیه فضاهای این خانه از ویژگی های بارز آن است. حیاط اندرونی آن دارای مقرنس های گچ و کاربندی های گچی بر روی دریچه های طبقه های فوقانی است و در گوشه های حیاط نیز هشتی های منحصر بفردی دیده می شود.