بندرعباس

بندرعباس

  

 شهرستان‌ بندر عباس‌ تا تهران‌1484 كيلومتر فاصله‌ دارد. آب‌ و هواي‌ اين‌ منطقه‌، گرم‌ و مرطوب‌است‌. اين‌ بندر در سال‌ 924 (ه.ق‌) «بندر جردن‌» خوانده‌ مي‌شد و دهكده‌اي‌ كوچك‌ در ساحل‌ شمالي‌ خليج‌فارس‌ بود. در سال‌ 1514 پرتغالي‌ها اين‌ دهكده‌ را براي‌ بارگيري‌ اجناس‌ از خشكي‌ انتخاب‌ كردند و به‌ دليل‌خرچنگ‌ فراوان‌ در ساحل‌ اين‌ بندر، نام‌ آن‌ را «بندر خرچنگ‌» گذاشتند. در سال‌ 1622 ميلادي‌، شاه‌ عباس‌ به‌كمك‌ انگليسي‌ها دست‌ پرتغالي‌ها را از اين‌ بندر كوتاه‌ نمود و به‌ افتخار اين‌ پيروزي‌، اين‌ بندر به‌ نام‌ بندر عباس‌معروف‌ شد.

انگليسي‌ها و هلندي‌ها در بندرعباس‌ تجارتخانه‌ و در كنار دريا، عمارات‌ زيبايي‌ بنا نمودند و اكثر كشتي‌هاي‌ بزرگي‌ كه‌ از هند براي‌ ايران‌ و عثماني‌ و ساير نقاط‌ كالا حمل‌ مي‌كردند، در اين‌ بندر لنگر مي‌انداختند. هلندي‌ ها در سال 1110 هجری قمری با اجازه دولت ایران شهر تازه ای در وسط شهر بندر عباس ایجاد نمودند.

در نيمه‌ نخست‌ قرن‌ هفدهم‌، مركز كمپاني‌ هند شرقي‌ در بندر عباس‌ مستقر گرديد. ولي‌ در سال  1759 به‌علت‌ متشنج‌ شدن‌ اوضاع‌، اين‌ شركت‌ مركز تجاري‌ خود را به‌ بصره‌ منتقل‌ نمود. در زمان‌ خلافت‌ نادر شاه‌، بندرعباس‌ و توابع‌ آن‌ طبق‌ قرار داد به‌ سلطان‌ مسقط‌ اجاره‌ داده‌ شد. در پي‌ شورش‌ سال‌1868 ميلادي‌ در مسقط‌، اين‌امتياز لغو شد و اداره‌ شهر بندرعباس‌ در اختيار ايران‌ قرار گرفت‌.  

در حال‌ حاضر، شهر بندر عباس، مركز استان‌ هرمزگان‌ است‌ و يكي‌ از مهم‌ترين‌ مراكز تجاري‌ و استراتژيكي‌ ايران‌ در جوار خليج‌ فارس‌ و درياي‌ عمان‌ به‌ شمار مي‌رود. همچنين‌ بارانداز شهيد رجائي‌ اسكله‌ عظيمي‌ است‌ كه‌بخش‌ وسيعي‌ از مبادله‌ كالاهاي‌ تجاري‌ بين‌ ايران‌ و ديگر كشورها، از طريق‌ همين‌ بندر صورت‌ مي‌گيرد.

 

آثار مهم طبیعی، تاریخی و مذهبی شهرستان بندر عباس:

  • چشمه های معدنی و آبگرم گنو، لشتان، چاه احمد، سایه خوش، خورگو، باری، سرخان، کشکو، نیان و چستانه

  • جنگل مانگرو(حرا) و پناهگاه حیات وحش گنو

  • جزایر قشم و هرمز

  • عمارت کلاه فرنگی

  • قلعه های لافت و خمیر

  • چاه های آب لافت

  • مساجد دژکان منبر کهنه و جامع

  • امام زاده های شاه محمد تقی و خواجه خضر.  

  

‎ +۹۸-۲۱-۸۸۰۱۵۱۸۳