میناب

ميناب

شهرستان‌ ميناب‌ تا تهران‌ 1616 كيلومتر فاصله‌ دارد. قسمت‌ شمالي‌ و شرقي‌ اين‌ شهرستان‌ كوهستاني‌ وقسمت‌ مركزي‌ و غربي‌ آن‌ جلگه‌اي‌ است‌. آب‌ و هواي‌ اين‌ منطقه‌ گرم‌ و مرطوب‌ است‌ و اراضي‌ كشاورزي‌ وباغات‌ آن‌ بوسيله‌ رود ميناب‌ مشروب‌ مي‌شود. تاريخ‌ ميناب‌ با تاريخ‌ شهر باستاني‌ هرمز در آميخته‌ است‌.گروهي‌ از مورخان‌، بنيان‌ گذاري‌ شهر هرمز كهنه‌ را به‌ اردشير بابكان‌ ساساني‌ منسوب‌ مي‌دانند. در سال‌ 1000ميلادي‌، يكي‌ از شيوخ‌ عمان‌ بنام‌ «محمد» با سوء استفاده‌ از نارضايتي‌ اهالي‌ از حاكم‌ وقت‌، بندر هرمز را تصرف‌نمود. در سال‌ 1300 ميلادي‌ جمعي‌ از سواران‌ مغول‌ به‌ اين‌ شهر حمله‌ كردند. و امير هرمز به‌ همراه‌ اهالي‌ به‌جزيره‌ هرمز كنوني‌ مهاجرت‌ نمود.

در سالهاي‌ 1804 - 1793 ميلادي‌ سلطان‌ عمان‌ - سلطان‌ ابن‌ احمد -باحمايت‌ انگليسي‌ها، حاكميت‌ خود را در گواتر بر ناصرخان‌ تحميل‌ نمود.وي‌ در رويارويي‌ با ايران‌ احتياط‌مي‌كرد، اما سعي‌ كرد تا اداره‌ بندر عباس‌ و ميناب‌ را نيز در دست‌ گيرد. در اين‌ زمان‌ آقا محمدخان‌ به‌ دليل‌درگيري‌هاي‌ داخلي‌، فرصت‌ تحكيم‌ قدت‌ خود را در جنوب‌ نداشت‌ و بدينسان‌، حاكميت‌ جزاير قشم‌ و هرمز به‌حاكم‌ عمان‌ سپرده‌ شد. در سال‌ 1852 عهدنامه‌اي‌ تنظيم‌ شد كه‌ طي‌ آن‌ اراضي‌ سواحل‌ و جزاير ايران‌ و شهرميناب‌ مجدداً به‌ ايران‌ بر گردانده‌ شد. قلعه‌ هزاره‌ (بي بي‌مينو) مهم‌ترين‌ اثر تاريخي‌ اين‌ شهرستان‌ بشمار مي‌رود.