پل خواجو

آدرس:
انتهای شرق خیابان کمال اسماعیل اصفهانی
طریقه رفتن:
خودروی شخصی/ تاکسی/ اتوبوس
پل خواجو

محل استقرار

این پل در شرق پل الله وردی خان یا همان سی وسه پل، در انتهای شرق خیابان کمال اسماعیل اصفهانی و انتهای جنوبی خیابان خواجو واقع شده است.

پیشینه

قدمت این بنا به دوره صفویان و تاریخ ساخت آن به سال 1060 ه.ق. باز می گردد. این پل در دوره صفویاناز زیباترین پل های جهان به شمار می رفت. هدف از ساخت این پل ارتباط دوقسمت محله خواجو و دروازه حسن آباد به تخت فولاد و راه شیراز بود. دلیل اینکه این پل به پل خواجو معروف شده این است که در مجاورت محله خواجو احداث شده است. از مزایای اختصاصی این پل سدی بوده که با بستن آن آب بالا می آمده و حکم دریاچه و سدی را پیدا میکرد و بدین وسیله باعث ایجاد منظره ای برای لذت بردن از عمارات و باغ های واقع در آن محل می باشد. این پل همچنین برای عبور و مرور قوافل و عابران و نیز برای تفرج مردم و پادشاه ساخته شده بود.

سبک معماری

طول این پل 133 متر و عرض آن 12 متر است نیز دارای کاشیکاری های فراوان است. وسط پل ساختمانی دارد که شامل اتاق هایی مزن به نقاشی است که آنها نیز به بزرگان و امرایی اختصاص داشت که با بستن سدمسابقات شنا و قایقرانی را تماشا می کردند. این مکان همچنین محل اقامت شاه صفوی و خانواده او به نام بیگلر بیگی بود. در گوشه های ضلع شرقی پل دو شیر سنگی وجود دارد که ظاهرا نماد سپاهیان بختیاری و محافظ اصفهاندر دوره صفویه بوده است. این پل دارای 24 دهانه است.

بنیانگذار و بانی

پل اولیه به دستور تیمور پادشاه تیموریان و به همت داماد وی حسن پاشا و بنای فعلی به دستور شاه عباس دوم ساخته و تکمیل شده است.

اهمیت ملی و جهانی

این بنا در تاریخ 15 دی 1310 با شماره 111 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.

جاذبه های گردشگری مجاور این مکان

باغ گلها، پل چوبی در 1 کیلومتری، سی و سه پل در 2 کیلومتری، کاخ هشت بهشت، عمارت عالی قاپو و مسجد شیخ لطف الله در 3 کیلومتری این مکان قرار دارد.